حضرت امام حسین علیه السلام

صفحه اصلی
آشنایی با ائمه
پیامبر اکرم(ص)
حضرت فاطمه(س)
حضرت علی(ع)
امام حسن(ع)
امام زین العابدین(ع)
امام باقر(ع)
امام صادق(ع)
امام کاظم(ع)
امام رضا(ع)
امام جواد(ع)
امام هادی(ع)
امام عسگری(ع)
حضرت مهدی(ع)
جدول آشنایی با ائمه
ولادت معجزات فضائل شهادت فرزندان اصحاب

مشخصات معصوم پنجم: امام سوم، حضرت اباعبدالله الحسین (ع)

 نام: حسین  
 لقب معروف: سید الشهداء
 کنیه: اباعبدالله
 پدر و مادر: علی(ع) و فاطمه(س)

 وقت و محل تولد: سوم شعبان سال 4 هجرت در مدینه.

 وقت و محل شهادت: روز عاشورا سال 61 هجری قمری در کربلا و در سن 57 سالگی.

 مرقد: کربلاء، واقع در کشور عراق.
 دوران زندگی: در چهار بخش: 1- عصر پیامبر(ص) (حدود شش و نیم سال). 2- ملازمت با پدر (حدود 50سال).3- ملازمت با برادرش امام حسن(ع) (حدود 10 سال).4- مدت امامت (10سال).

سخنان گهربار حضرت امام حسین علیه السلام

ظهَرُ اللَّهُ قائِمَنا فَيَنتَقِمُ مِنَ الظّالِمينَ
خداوند قائم ما را از پس پرده غيبت بيرون می ‏آورد و آن‏گاه او از ستم‏گران انتقام می گيرد .
إثباة الهداة ، ج 7 ، ص 138

 مَنْ‏ زارَنی ‏بَعْدَمَوْتی ‏زُرْتُه ُ‏يَوْمَ ‏الْقيامَةِ ‏وَلَوْلَمْ ‏يَكُنْ ‏إلاّفِی ‏النّارِلأََخْرَجْتُهُ

  هر کس من را بعد از موتم زیارت کند من روز قیامت او را زیارت میکنم و اگر در آتش باشد او را بیرون می آورم

 مِن دَلائِلِ عَلاماتِ القَبولِ : الجُلوسُ إلى‏ أهلِ العُقولِ
از نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نيك‏بختى ، همنشينى با خردمندان است.بحارالأنوار، ج 75، ص 119

 مَن حاوَلَ أمراً بِمَعصِيَةِ اللَّهِ كانَ أفَوتَ لِما يَرجُو وأسرَعَ لِما يَحذَرُ
كسى كه با نافرمانى خدا در پىِ كارى باشد ، آنچه را اميد دارد ، بيشتر ازدست بدهد و به آنچه از آن می پرهيزد ، زودتر گرفتار آيد.الكافى، ج 2، ص 373

قال لِابنِهِ عَليِّ بنِ الحُسَين ‏عليه السلام : أى بُنَيَّ! إيّاكَ وظُلمَ مَن لا يَجِدُ عَلَيكَ ناصِراً إلَّا اللَّهَ؛
به پسرش على بن حسين ‏عليه السلام فرمود : «اى پسرك من! بپرهيز از اين‏كه بركسى كه جز خداوند در برابر تو ياورى ندارد ، ستم كنى».الكافى، ج 2، ص 331

كانَ رسول الله صلی ‏الله ‏عليه ‏و‏آله ... يُعْطى كُلَّ جُلَسائِهِ نَصيبَهُ وَلا يَحْسَبُ أَحَدٌ مِنْ جُلَسائِهِ أَنَّ أَحَدا أَكْرَمُ عَلَيْهِ مِنْهُ
پيامبر صلی ‏الله ‏عليه ‏و‏آله بهره هر يك از هم‏نشينان خود را عطا می ‏فرمودند و چنان معاشرت می ‏نمودند كه كسى گمان نمی كرد شخص ديگرى نزد پيامبر از او گرامی تر باشد.
َإذا قامَ قائِمُ العَدلِ وَسِعَ عَدلُهُ البِرَّ و الفاجِرَ
آن گاه كه برپا دارنده عدالت (امام مهدی ‏عليه السلام) قيام كند ، عدالتش نيكوكار و بدكار را فرا گيرد .المحاسن ، ج 1 ، ص 134

 أنَا قَتيلُ العَبَرَةِ لايَذكُرُني مُؤمِنٌ إلّا استَعبَرَ
من كشته اشكم ؛ هر مؤمنى مرا ياد كند ، اشكش روان شود .كامل الزيارات ، ص 215

Copyright © 2007 ALMAREFAT.IR. All rights reserved.