|
سخنان گهربار حضرت امام موسی بن
جعفر علیه السلام
المَغبونُ مَن غُبِنَ عُمرُهُ ساعَةً
زيان كار كسى است كه ساعتى از عمرش را زيان كرده باشد .
نزهة الناظر و تنبيه الخاطر ، ص 123
مَنِ اقتَصَدَ وَقَنَعَ بَقِيَت
عَلَيهِ النِّعمَةُ ومَن بَذَّرَ وأسرَفَ زالَت عَنهُ
النِّعمَةُ؛
هركه ميانه روى كند و قناعت ورزد ، نعمت بر او بپايد و هر
كه بی جا مصرف نمايد و زيادهروى كند ، نعمتش زوال يابد.
تحف
العقول، ص 403
إنَّ العاقِلَ لايَكذِبُ و إن
كانَ فيهِ هَواهُ ؛
خردمند دروغ نمی گويد ، اگرچه ميل او در آن باشد .
تحف العقول ، ص 391
ابن أثير : كانَ يُلقَّبُ بِالكاظِمِ لِأنَّهُ كانَ
يُحسِنُ إلى مَن يُسىءُ إلَيهِ ، كانَ هذا عادَتَهُ ؛
[امام كاظم عليه السلام] از آن روى «كاظم» ناميده شد كه
همواره با كسى كه به او بدى می كرد ، به نيكى رفتار می كرد
؛ اين خوى او بود .
الكامل ، ج 6 ، ص 164
اَلسِّواكُ
فِى
الخَلاءِ يورِثُ البَخَرَ؛
مسواك زدن در
توالت،
دهان را بدبو می كند.
إيّاكَ أن تَمنَعَ
في طاعَةِ اللَّهِ فَتُنفِقَ مِثلَيهِ في مَعصِيَةِ
اللَّهِ؛
بپرهيز كه [از صرف مالى] در راه طاعت خدا دريغ ورزى ،
آنگاه ، دوچندانش را در راه معصيت خرج كنى.
تحف العقول، ص 408
رَجَبٌ شَهرٌ عَظيمٌ يُضاعِفُ
اللَّهُ فيهِ الحَسَناتَ و يَمحُو فيهِ السَّيِّئاتَ ؛
رجب ماه بزرگى است كه خداوند [پاداش] نيكی ها را در آن دو
چندان و گناهان را پاك می كند .
كتاب من لايحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 92
اِستَحيُوا مِنَ اللَّهِ في
سَرائِرِكُم كَما تَستَحيُونَ مِنَ النّاسِ في
عَلانِيَتِكُم؛
از خدا در نهان هاى خويش شرم داريد ، همچنان كه در عيان از
مردم ، شرم می كنيد.
تحف العقول، ص 394
كانَ يُعرَفُ مَوضِعُ سُجُودِ أبي
عَبدِاللَّهِ بِطيبِ رِيحِهِ ؛
سجده گاه امام صادق عليه السلام از بوى خوش آن شناخته
می شد .
الكافى ، ج 6 ، ص 511
إنَّ الحَرامَ لا يُنمى وإن
نُمِىَ لا يُبارَكُ فيهِ؛
مال حرام افزون نمی گردد و اگر هم افزون گردد بركت
نمی يابد.
الكافى ، ج 5، 125
رَجُلٌ مِن أهلِ قُم يَدعُو
النّاسَ إلَى الحَقِّ يَجتَمِعُ مَعَهُ قَومٌ كَزُبَرِ
الحَديِدِ ؛
مردى از قم مردم را به حق فرا می خواند و گروهى استوار ،
چون پاره هاى آهن ، پيرامون او گرد می آيند .
بحار الأنوار ، ج 57 ، ص 216
|
